การขับเคลื่อนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนผ่านรายวิชาการพัฒนาที่ยั่งยืน (10-154-117) : การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสีเขียว นวัตกรรมข้อมูล และสื่อสร้างสรรค์เพื่อการแก้ไขปัญหาสังคมและสิ่งแวดล้อม
รายวิชาการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development รหัสวิชา 10-154-117) รับผิดชอบการสอนโดยคณาจารย์ประจำสาขาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ได้แก่ อาจารย์พงษ์พันธ์ สุขสุพันธ์, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.รักชนก ภูวพัฒน์, อาจารย์ ดร.ภูรวินทร์ สนิท และอาจารย์ ดร.ปิยะวรรณ หลีชาติ เป็นรายวิชาที่มุ่งสร้างความรู้ความเข้าใจตั้งแต่หลักการพื้นฐานของการพัฒนาที่ยั่งยืน ความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เทคโนโลยีสีเขียว และพลังงานทดแทน ไปจนถึงการอนุรักษ์และจัดการทรัพยากร การฟื้นฟูสภาพสิ่งแวดล้อม ตลอดจนความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับภัยพิบัติและการจัดการภัยพิบัติ การจัดการเรียนการสอนในรายวิชานี้ได้บูรณาการแนวคิดตามเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) อย่างครอบคลุม ทั้งในมิติของการสร้างความมั่นคงทางอาหารและเกษตรกรรมยั่งยืน การส่งเสริมสุขภาวะที่ดีในทุกช่วงวัย การเข้าถึงพลังงานสมัยใหม่ที่สะอาดและยั่งยืน การพัฒนาเมืองและชุมชนที่ปลอดภัยและยืดหยุ่นต่อการเปลี่ยนแปลง การวางแผนการผลิตและการบริโภคที่รับผิดชอบ การรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รวมถึงการอนุรักษ์และฟื้นฟูทรัพยากรทางทะเลและระบบนิเวศบนบกเพื่อหยุดยั้งการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพ
กระบวนการจัดการเรียนการสอนได้รับการออกแบบให้ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของผู้เรียนผ่านการบรรยาย การระดมความคิดเห็น การแสดงบทบาทสมมติ และการทำงานกลุ่ม โดยมุ่งเน้นให้ผู้เรียนสามารถนำองค์ความรู้ไปประยุกต์ใช้ในการสื่อสารต่อสาธารณะและมีส่วนร่วมในการพัฒนาที่ยั่งยืนอย่างเป็นรูปธรรม กิจกรรมการเรียนรู้ที่สำคัญและทันสมัย ได้แก่ การฝึกวิเคราะห์ข้อมูลความยากจนเชิงพื้นที่โดยใช้ระบบบริหารจัดการข้อมูลการพัฒนาคนแบบชี้เป้า (TPMap) เพื่อให้เข้าใจบริบทปัญหาสังคมจากฐานข้อมูลจริง ควบคู่ไปกับการให้นักศึกษาสืบค้นเนื้อหาตามประเด็นความสนใจ และประยุกต์ใช้ทักษะทางดิจิทัลผ่านการเขียนคำสั่ง (Prompt) เพื่อผลิตสื่อสร้างสรรค์สำหรับนำเสนอแนวทางการแก้ไขปัญหาสู่สาธารณะ
สำหรับการวัดและประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน รายวิชาได้ประเมินผลอย่างรอบด้านทั้งในมิติของความรู้เกี่ยวกับการพัฒนาที่ยั่งยืน ความสามารถในการนำเสนอแนวทางแก้ไขปัญหา และทักษะการทำงานเป็นทีม โดยประเมินความรู้ผ่านแบบฝึกหัดท้ายบทเรียน และการตรวจงานที่ได้รับมอบหมายโดยพิจารณาจากความถูกต้องของเนื้อหา การค้นคว้า และการประยุกต์ใช้ความรู้ ควบคู่ไปกับการสังเกตการมีส่วนร่วมในชั้นเรียน การอภิปราย และการเคารพความคิดเห็นที่แตกต่าง การประเมินจากการแสดงบทบาทสมมติและการสรุปบทเรียน ตลอดจนการนำเสนอผลงานกลุ่มที่วัดทักษะการสื่อสารและการยอมรับความแตกต่าง นอกจากนี้ยังมีจุดเด่นคือการประเมินผลจากการผลิตสื่อเสนอแนวทางแก้ไขปัญหา โดยพิจารณาตั้งแต่กระบวนการพัฒนาคำสั่ง (Prompt) ไปจนถึงคุณภาพของผลงานสื่อที่นำเสนอ ซึ่งช่วยพัฒนาให้ผู้เรียนมีสมรรถนะทั้งทางวิชาการและทักษะการใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ในการขับเคลื่อนสังคมสู่ความยั่งยืน


